De eerste stap is het laten zien dat we graag connectie willen. Als paarden vriendjes willen zijn met een ander paard dan benaderen ze elkaar rustig, afstastend en respectvol. Blijven netjes staan aan de rand van de persoonlijke ruimte. Door het gedrag van het andere paard te spiegelen, communiseert het paard naar de ander dat open staat voor samenwerking en connectie. Wanneer we als mens ineens een paard beginnen te spiegelen, dan zal ons paard in het begin misschien even moeten wennen. Maar omdat het een voor het paard bekende manier van communceren is, zullen ze het snel en dankbaar oppikken. Ineens snappen ze “oh, je bedoelt dat je mijn buddy wilt zijn! Dat is tof.”
Hoe het spiegelen er precies uit ziet? Met spiegelen proberen we zo gelijk mogelijk bewegingen met het paard te synchroniseren, bijvoorbeeld op hetzelfde moment weg kijken en weer terug kijken, of op hetzelfde moment een zucht slaken. Je zult zien dat er open en positief op zal reageren. Wat hebben wij eraan om met een paard te synchroniseren? We ervaren de energie van het paard en hoe dat voelt in ons lichaam. We ervaren hoe het voelt om ontspannen te zijn met elkaar. Hoe voelt die energie, hoe voelen de bewegingen, hoe voelt balans? Dat zijn erg belangrijke lessen. En je kunt dit niet vaak genoeg doen. Ik benader mijn paard iedere keer wanneer ik met het dier ga werken op deze manier. Ik laat daarmee zien dat er niets verandert is, alles is hetzelfde, het is nog steeds dikke mik tussen ons. Daardoor hoeft het paard niet te gissen en mij ook niet te checken of er misschien dingen binne ons contact verandert zijn.
Wanneer er contact is gelegd, kun je beginnen met simpele oefeningen. Ik zet twee pionnen naast elkaar neer die het begin en eindpunt van de oefening zullen zijn. Ik stel letterlijk vragen in mijn hoofd aan het paard. Wanneer ik de twee pionnen met het paard benader vraag ik in mijn hoofd “oh, kijk pionnen, wat vind je van deze pionnen”. En het gedrag wat het paard laat zien is het antwoord. Wees je bewust van het feit dat jij en wat je doet een groot aandeel is in het totaal plaatje. Wanneer een paard bang is voor de pionnen en ze niet wil benaderen, dan is jouw aanwezigheid een onderdeel van dat plaatje. Het is dus niet een paard dat moet leren dat pionnen niet eng zijn. Het is een situatie waar het paard ziet dat jij als mens iets te bieden hebt en niet dat de mens die situaties nog erger maken dan ze al zijn.
Maak indruk op je paard.
We benaderen dus twee pionnen en je paard reageert met angst en wil de pionnen niet benaderen. Dan gebeurd er iets in het lichaam van het paard. Misschien staat het stil en weigert naar voren te gaan. Misschien gaat het juist bewegen naar links en naar rechts, wat gebeurd er in de ademhaling? Dat is allemaal informatie over dit paard. Wanneer jij op dit moment je ogen naar het paard brengt en je ogen op het paard laat rusten, dan is de kans groot dat het paard denkt dat jij het ook niet weet en van het paard vraagt om de leiding te nemen in deze situatie. Dit kan de situatie voor een paard dus onveiliger maken. Je had namelijk een plan, je liep naar pionnen toe, door je ogen van de pionnen af te halen en naar je paard te brengen en op je paard te laten rusten ben je weg gestapt van je plan en vraag je van je paard wat het paard ervan denkt. Nou antwoord het paard dan, zullen we gewoon wegwezen want ik vind dit maar niets.
En stel je nu eens voor dat je in andere situaties ook vaak even weg stapt van je doel, omkijkt naar het paard en je ogen op je paard laat rusten, dan kan het paard de conclussie nemen dat jij regelmatig vraagt dat het paard de leiding neemt in moeilijke situaties juist op het moment dat het paard ook niet zeker van de situatie is. Of bijvoorbeeld jij kijkt je paard in het gezicht aan en wacht tot het een stap vooruit zet en je gebruikt een klikker om die stap vooruit zet te belonen, dan kan dat een erg onduidelijke situatie zijn voor het paard. En zo kunnen heel kleine dingen onduidelikheid veroorzaken en in de weg van de connectie komen te zitten.
Op het moment dat je focus op je doel blijft en je doel is dan het samen benaderen van de pionnen. Dan laat je via je lichaam laat zien dat je het niet eng vindt in ademhaling en rust. Wanneer je merkt dat het paard angstig reageert dan kun je tussen de pionnen en het paard gaan staan terwijl je focus op de pionnen blijft. Hiermee laat je het paard zien dat je opmerkt dat het paard onzeker is over de situatie en je het paard beschermt. Die pionnen zullen eerst jou opeten en het paard heeft dan alle tijd om weg te rennen. Dit gebaar maakt echt indruk op paarden, ze gebruiken het zelf ook naar elkaar. Je kunt nu proberen je blik van de pionnen weg te nemen en ergens anders naar te kijken terwijl je een zucht slaakt. Je zegt dan, oh het was misschien even spannend maar ik zie nu dat er niets aan de hand is. Dat kan voor een paard een stimulans zijn om dapper te worden en de pionnen te onderzoeken. Of je kunt naar voren stappen en de pionnen ontdekken bijvoorbeeld door met je voet aan te raken. Wanneer het paard ook naar voren stapt is dat een goed moment om te belonen. Het gaat er dus niet om of het paard meteen netjes stil staat tussen de pionnen, het gaat er om dat je leert wie dit paard is, hoe het reageert en hoe jij jezelf kunt inzetten. En wanneer het paard jouw gedrag aanneemt als stimulans om ook de pionnen te ontdekken dan weet je dat er op dat moment connectie is. Indruk op je paard maken kun je dus doen door op te merken wat er in dit moment voor je paard leeft en er iets tegen over zetten wat het paard verder helpt. De volgende keer dat je de twee pionnen benaderd observeer je wat er veranderd is en daaruit maak je op hoe het opbouwen van de connectie verloopt.
Volgende keer meer hierover.
Tadita Orenda 